Adamın lastiği tam tımarhanenin önünde patlamış, kaldırıma ancak yanaşabilmiş. Sonraki işlem malum… Kriko, stepne, bijon anahtarı derken, bir de bunların yanına talihsizlik eklenince, söktüğü 4 adet bijon yuvarlanıp yağmur mazgalına düşer.
Mazgal açılır gibi değil, bijonlar görünür gibi değil. Talihsiz sürücü bir sağına bakar, bir soluna bakar, çaresiz duygular içinde kaderiyle baş başa, kaldırıma çöker.
Olayı en başından beri tımarhanenin demir parmaklıklı penceresinden izleyen bir deli, ‘’çaresiz adam’’ın halini bir süre daha acıyarak izledikten sonra seslenir;
Ulan salaaak! Sen ne yapıyorsun orda öyle?
Sorma birader, lastik patladı ve değiştirirken bijonları mazgala düşürdüm.
Düşündüğün şeye bak! Sök öbür lastiklerden birer tane, sök hepsi 3 bijonlu olsun.
Adam bir lastiklere bakar bir de deliye ve sanki aklına birden bir fikir gelmiş gibi işe girişir. Her şeyi tamamlayıp bagaj kapağını kapatan sürücünün aklı deliye takılır.
Arabasına binmeden evvel ona seslenir:
Yahu birader! Bu kadar zekan varken seni o tımarhaneye neden tıktılar ?
Ulan salak! Biz burada delilikten yatıyoruz, salaklıktan değil.
